Druk druk druk

M'n boodschappen nog doen
En straks de vuile was
M'n haar dat wil ik groen
Maar dat kan morgen pas
De huur nog overmaken
En de tandarts zometeen
Naar Valkenburg of Aaken
Waar moet ik dit jaar nou weer heen...


De meesten hebben deze tekst wel herkend. Toontje Lager zong in de jaren '80 al over de overvolle agenda's die ons allen in de weg lijken te zitten. Afspraken met vrienden over een week of vijf pas, administratie bijhouden en allerlei dingen regelen... Even een heel weekend languit op de bank zonder enige verplichting is er niet meer bij. 


Cristi en ik hebben een 'to do'-lijst gemaakt aangaande de adoptie. Orienteren op scholen, werkgevers voorbereiden op langdurig verlof en misschien een dag minder werken, familie en vrienden op de hoogte brengen van allerlei do's en don'ts bij terugkeer met de kinderen (jawel, bereid je maar vast voor op een waslijst, mensen!), en ga zo maar door. Genoeg te regelen nog. Zolang we ons nog wanen in zeeën van tijd, is er geen haast of stress. Maar de (ideale) realiteit is dat we elk moment gebeld kunnen worden. Al zou dat moment gerust nog maanden op zich kunnen laten wachten. 


Een van de te regelen dingen wil ik wel even uitlichten, namelijk het zoeken naar een school. Of misschien kinderdagopvang (voor enkele dagen per week). Wat moeten we die mensen vertellen? "We willen graag een, of twee, plaatsen op je school. Wanneer weten we niet, voor welke klas weten we ook niet. Leeftijd, geslacht, naam, allemaal nog onbekend. Oh ja, ze spreken ook geen Nederlands. Maar we willen wel alvast een plek...."


Hoewel heel spannend, is die onzekerheid natuurlijk helemaal niet handig. Denk ook maar aan de aan te schaffen meubels of autostoeltjes. Wat gaat het in vredesnaam toch worden... We weten het antwoord op die vraag eigenlijk wel: Het gaat heel leuk worden!