Nee, laat de titel van deze blog je niet in de war brengen. We hebben nog geen nieuws uit Bolivia. Maar we hebben wel 'gezinsuitbreiding'.
Een vriend van ons uit Spanje, Manolo, heeft huis en haard achtergelaten om zijn geluk te beproeven in Nederland. Tot het moment dat hij een job heeft en een eigen woonplek, bieden wij hem onderdak. Dat kan wel even duren, dus we beschouwen hem als een soort van geadopteerd. Met als grote voordeel dat hij goed kan koken...
Maar het is zeker voor ons een testcase. Iemand in huis voor een week is leuk, maar wat als het veel langer duurt? Je kan dan dus echt niet meer doen en laten wat je wilt. Geen dingen meer laten rondslingeren, niet meer in je spreekwoordelijke blote kont rondlopen of wat dan ook. Het lijkt een beetje op kinderen hebben (een heel klein beetje, hoor!).
Maar het doet ons ook weer beseffen dat het comfortabele leventje dat we hebben (hadden) straks met de (echte) kinderen in huis wel over is. Nu maar hopen dat Manolo niet midden in de nacht aan ons bed komt staan omdat hij dorst heeft...
