Nee, we gaan niet weer inpakken, weer behangen en schilderen. We gaan zeker niet sjouwen met zware dingen. Wel wil ik jouw hulp voor deze verhuizing. Ja jij, de lezer van deze blog...
Deze blog is vrij toegankelijk. Iedereen kan er op mee kijken. Dat vind ik ook best leuk, zo kan ik met veel mensen tegelijk onze ervaringen delen. Maar tot nu toe waren het mijn persoonlijke belevingen, mijn ervaringen en mijn gedachten. Dat gaat veranderen, want straks draait het niet meer om mij, maar om die drie dochters van ons. Dus alles wat ik in mijn blog kwijt wil, gaat over onze dochters, over alle leuke, maar misschien ook minder leuke dingen.
Daarom heb ik besloten de blog te verhuizen naar een blog-omgeving waar ik de verhalen 'achter een wachtwoord' kan zetten. Zo heb ik overzicht over wie mee leest en kan niet zomaar iedereen meegluren.
Maar de de trouwe blog-lezer kan gerust meeverhuizen hoor! Ken ik je persoonlijk? Stuur me dan een mailtje dat je wilt blijven meelezen, dan zet ik je uiteraard op de mailinglijst. Ik zal je het adres en het wachtwoord van de nieuwe blog sturen.
Ken ik je niet persoonlijk, maar wil je wel graag meelezen, dan kan dat zeker ook. Stuur dan een berichtje naar bloglezen3@gmail.com met wie je bent en waarom je graag meeleest. Dan kan ik je ook op de mailinglijst zetten. Ik zal je het adres en het wachtwoord van de nieuwe blog-adres sturen.
Sta je eenmaal op de mailinglijst, dan krijg je vanzelf een bericht in je e-mail als ik weer een nieuw stukje heb geschreven. Zo mis je niets. Dat is dan wel weer het grote voordeel van die nieuwe blog-omgeving.
Voor de goede orde wil ik benadrukken dat ik niet zomaar mensen wil uitsluiten van ons adoptie-avontuur. Maar omdat het dadelijk steeds meer over de meiden gaat, en er misschien meer details en foto's beschikbaar komen, moet ik steeds voorzichtiger zijn hier op het grote boze internet... Dus stuur me een mailtje, dan zet ik je op de mailinglijst!
zondag 10 februari 2013
zondag 3 februari 2013
Hoor jezelf nou
In de laatste dagen heb ik regelmatig de laatste ontwikkeleingen verteld aan vrienden en bekenden. Over hoe de procedure tot nu toe ging en over hoe we de komende tijd gaan doorbrengen, maar vooral over onze reis naar Bolivia. Soms vertel ik het in vogelvlucht, soms is er gelegenheid (en behoefte) aan een uitgebreidere versie. Maar iedere keer hoor ik mezelf drie woorden gebruiken, waarvan ik ga glimlachen en me helemaal warm voel worden. Het gaat dan om de woorden: "onze drie dochters". Laten we dat even ontleden.
"Onze", tja, ze zijn nog niet van ons. Daarvoor moeten we in Bolivia nog een hele procedure doorlopen. Nu weten we eigenlijk alleen een naam, een geboortedatum en wat medische gegevens en sociale achtergrond. Maar desondanks zitten ze al helemaal in ons systeem, we houden van ze, doen alles voor ze en we cijferen onszelf weg, alles in het belang van, ja daar komt-ie weer, onze drie dochters.
"Drie". Ongelooflijk dat het er drie zijn. Boem, ineens de volle mep. Niks, eerst maar rustig wennen aan één. Niets voorzichtig opbouwen, nee. Gelijk drie stuks. Het zal druk worden, moeilijk soms, een hoop georganiseer, vermoeiend en zwaar, maar tegelijkertijd onwijs leuk, gezellig, lachen, knus en supertof!
"Dochters". Meiden, grietjes, chicas. Lekker lang tutten in de badkamer. Staartjes en vlechtjes. Met poppen spelen (of toch ook met Lego? Ik hoop het stiekum een beetje). Kleding kiezen. Tassen en schoenen. Roze, veel roze. Vriendjes. K3 en MegaMindy. Nog meer roze. Praten en kletsen. Misschien heb ik ooit op een jongetje gehoopt, maar ik kan me nu echt geen ander scenario meer voorstellen dan meisjes. Helemaal top.
We kijken allebei zo enorm uit naar dat ene moment dat we echt aan elkaar worden voorgesteld, aan onze drie dochters. En dat we daarna, eenmaal klaar met de procedure en misschien al een beetje aan elkaar gewend, kunnen beginnen aan ons nieuwe leven, samen met ONZE DRIE DOCHTERS!
"Onze", tja, ze zijn nog niet van ons. Daarvoor moeten we in Bolivia nog een hele procedure doorlopen. Nu weten we eigenlijk alleen een naam, een geboortedatum en wat medische gegevens en sociale achtergrond. Maar desondanks zitten ze al helemaal in ons systeem, we houden van ze, doen alles voor ze en we cijferen onszelf weg, alles in het belang van, ja daar komt-ie weer, onze drie dochters.
"Drie". Ongelooflijk dat het er drie zijn. Boem, ineens de volle mep. Niks, eerst maar rustig wennen aan één. Niets voorzichtig opbouwen, nee. Gelijk drie stuks. Het zal druk worden, moeilijk soms, een hoop georganiseer, vermoeiend en zwaar, maar tegelijkertijd onwijs leuk, gezellig, lachen, knus en supertof!
"Dochters". Meiden, grietjes, chicas. Lekker lang tutten in de badkamer. Staartjes en vlechtjes. Met poppen spelen (of toch ook met Lego? Ik hoop het stiekum een beetje). Kleding kiezen. Tassen en schoenen. Roze, veel roze. Vriendjes. K3 en MegaMindy. Nog meer roze. Praten en kletsen. Misschien heb ik ooit op een jongetje gehoopt, maar ik kan me nu echt geen ander scenario meer voorstellen dan meisjes. Helemaal top.
We kijken allebei zo enorm uit naar dat ene moment dat we echt aan elkaar worden voorgesteld, aan onze drie dochters. En dat we daarna, eenmaal klaar met de procedure en misschien al een beetje aan elkaar gewend, kunnen beginnen aan ons nieuwe leven, samen met ONZE DRIE DOCHTERS!
dinsdag 29 januari 2013
Stel je eens voor...
Nee echt, stel je eens voor. Toe dan, niet zo verlegen. Gewoon je naam zeggen. De oudste eerst, dan de tweede, daarna de jongste. Ja het mag, het kan. Het kan nu echt, want we hebben vanavond het officiële voorstel gekregen! Yes!
Andrea Nayla, geboren 6-6-2004
Diana Juno, geboren 3-4-2007
Pura Yara, geboren 25-10-2009
De eerste naam is de naam die op de geboorte-akte staat. Geheel tegen onze verwachting in hebben ze maar 1 naam. We hadden ook een tweede naam verwacht, maar die kunnen we dus zelfs geven. En misschien vinden ze hun tweede naam wel zó mooi, dat ze die liever gebruiken.
Een heel uitgebreid scala aan documenten moeten we nog grondig doorspitten; medische verslagen, psychologische rapporten, sociaal-maatschappelijke verslagen. Veel informatie dus. Met de belangrijkste conclusie dat ze gezond zij en en dat het ONZE DOCHTERS gaan worden. Of wat zeg ik, 'worden'? Emotioneel zijn ze dat al!
Fantastisch nieuws dus. Verwachting is nog steeds dat we medio maart kunnen afreizen. En dan pas komen we erachter hoe ze eruit zien, want we hebben geen foto's gekregen (dat gebeurt nooit vanuit Bolivia).
We gaan dus definitief een drukke tijd tegemoet, met het tot in de puntjes voorbereiden van onze reis en vooral hun thuiskomst. En daarna houdt de drukte aan in huis, want met drie van die geitenbreiers erbij verandert ons leven definitief. En daar hebben we al die jaren op gewacht, en nu gaat het dan écht gebeuren. Eindelijk
Andrea Nayla, geboren 6-6-2004
Diana Juno, geboren 3-4-2007
Pura Yara, geboren 25-10-2009
De eerste naam is de naam die op de geboorte-akte staat. Geheel tegen onze verwachting in hebben ze maar 1 naam. We hadden ook een tweede naam verwacht, maar die kunnen we dus zelfs geven. En misschien vinden ze hun tweede naam wel zó mooi, dat ze die liever gebruiken.
Een heel uitgebreid scala aan documenten moeten we nog grondig doorspitten; medische verslagen, psychologische rapporten, sociaal-maatschappelijke verslagen. Veel informatie dus. Met de belangrijkste conclusie dat ze gezond zij en en dat het ONZE DOCHTERS gaan worden. Of wat zeg ik, 'worden'? Emotioneel zijn ze dat al!
Fantastisch nieuws dus. Verwachting is nog steeds dat we medio maart kunnen afreizen. En dan pas komen we erachter hoe ze eruit zien, want we hebben geen foto's gekregen (dat gebeurt nooit vanuit Bolivia).
We gaan dus definitief een drukke tijd tegemoet, met het tot in de puntjes voorbereiden van onze reis en vooral hun thuiskomst. En daarna houdt de drukte aan in huis, want met drie van die geitenbreiers erbij verandert ons leven definitief. En daar hebben we al die jaren op gewacht, en nu gaat het dan écht gebeuren. Eindelijk
zondag 27 januari 2013
In afwachting
Afgelopen vrijdag zijn we bij de Raad van de Kinderbescherming uitgenodigd om het verslag van het aanvullend gezinsonderzoek na te lezen op onvolkomenheden. Deze 'naleessessie' vond anderhalve week na het gesprek plaats. De verwachting werd uitgesproken dat de Centrale Autoriteit het in de komende week zou gaan beoordelen. Op basis van de inhoud van het verslag verwachten wij dat zij geen andere mogelijkheid hebben dan een approval af te geven, maar ja, je weet nooit...
Als we deze voortgang eens goed bekijken, realiseren we ons dat kans voor een spoedig vertrek vorige week minimaal was. Ach, het was toen het proberen waard.
Inmiddels lezen we van een ander stel dat al wel een voorstel heeft gekregen voor een zoontje. Ook zij verwachten eind maart de eerste rechtszitting in Bolivia te hebben, in hetzelfde district en dezelfde stad als waar wij heen gaan. Leuk! We zullen ongetwijfeld deze mensen vaker tegenkomen.
Zo lijkt het jarenlang stil te zijn, zo lijkt het weer vreselijk snel te gaan. Wat een achtbaan is het toch.
Als we deze voortgang eens goed bekijken, realiseren we ons dat kans voor een spoedig vertrek vorige week minimaal was. Ach, het was toen het proberen waard.
Inmiddels lezen we van een ander stel dat al wel een voorstel heeft gekregen voor een zoontje. Ook zij verwachten eind maart de eerste rechtszitting in Bolivia te hebben, in hetzelfde district en dezelfde stad als waar wij heen gaan. Leuk! We zullen ongetwijfeld deze mensen vaker tegenkomen.
Zo lijkt het jarenlang stil te zijn, zo lijkt het weer vreselijk snel te gaan. Wat een achtbaan is het toch.
vrijdag 18 januari 2013
Slapen
Met z'n drieën samen in één slaapkamer. Dat is het beginscenario. Als ze wat ouder worden gaan ze vanzelf wel behoefte krijgen aan een eigen slaapkamer. Dat is een zorg voor later...
Officieel
Officieel weten we nog niet of het jongens of meisjes zijn. Maar als officiële instanties zich per ongeluk verspreken...
donderdag 17 januari 2013
Mooie poging
Het was een mooie poging alle betrokken partijen te mobiliseren om woensdag al de eerste rechtszitting te hebben. Woensdag is slechts over 6 dagen, waarin allerlei bureaucratie nog moest plaatsvinden en wij zelf ook nog helemaal naar Bolivia moesten reizen. Maar het blijkt te optimistisch. Misschien wel terecht, want er moest echt nog heel veel geregeld worden in zo'n korte tijd.
Maar goed, mooie poging. Nu gaan we weer realistisch denken. Alle pijlen staan gericht op maart. Dan is de zomervakantie daar voorbij en kunnen weer rekenen op de bijstand van de advocaat en alle andere betrokkenen.
Nu hebben we ook voldoende tijd (en rust) om alles in detail voor te bereiden. Misschien maar beter ook. Want zoals gezegd is is er nog plenty te doen!
Maar goed, mooie poging. Nu gaan we weer realistisch denken. Alle pijlen staan gericht op maart. Dan is de zomervakantie daar voorbij en kunnen weer rekenen op de bijstand van de advocaat en alle andere betrokkenen.
Nu hebben we ook voldoende tijd (en rust) om alles in detail voor te bereiden. Misschien maar beter ook. Want zoals gezegd is is er nog plenty te doen!
woensdag 16 januari 2013
Spannend
Nou, het wordt spannend. Het is 'morgen', of maart...
Morgen horen we of we kunnen gaan proberen woensdag de eerste rechtszitting te hebben. In Bolivia. Daar. Anderhalve dag reizen. Van alles nog te regelen... Morgen horen we of Bolivia daarmee akkoord gaat, vrijdag gaan we ontdekken of de autoriteiten hier ermee alkoord gaan. Zo ja, en er is een vlucht daarheen mogelijk, hebben we woensdag dus de eerste rechtszitting.
Zoniet, dan moet alles ná de zomervakantie. Let wel: hún zomervakantie. Dus dan kunnen we in maart afreizen. Dus het is morgen of maart...
Morgen horen we of we kunnen gaan proberen woensdag de eerste rechtszitting te hebben. In Bolivia. Daar. Anderhalve dag reizen. Van alles nog te regelen... Morgen horen we of Bolivia daarmee akkoord gaat, vrijdag gaan we ontdekken of de autoriteiten hier ermee alkoord gaan. Zo ja, en er is een vlucht daarheen mogelijk, hebben we woensdag dus de eerste rechtszitting.
Zoniet, dan moet alles ná de zomervakantie. Let wel: hún zomervakantie. Dus dan kunnen we in maart afreizen. Dus het is morgen of maart...
dinsdag 15 januari 2013
En dan nu...
Vandaag een (volgens ons) positief gesprek gehad met de Raad van de Kinderbescherming. Zij gaan rapport uitbrengen aan de Centrale Adoptie Autoriteit van het Ministerie van Justitie. Dus, Centrale Autoriteit, wat is hierop uw antwoord...?
Spannend!
Spannend!
zaterdag 12 januari 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)