Wat vooraf ging

Dit is een lang verhaal, maar ik zal het kort houden.

We willen kinderen, een gezinnetje. Omdat Cristi d'r vader in een weeshuis is opgegroeid heeft zij altijd al adoptie voor ogen gehad, naast eigen (biologische) kinderen. In het begin van onze relatie heeft ze die wens al geopperd en ik ben snel aan dat idee gewend.

Toen duidelijk werd dat kinderen via biologische weg en later ook via medische weg niet ging lukken, is het adoptieverhaal in een stroomversnelling geraakt. Op enig moment werd de wachtlijst voor Bolivia geopend en daar hebben we ons direct op ingeschreven. Uitgangspunt van deze keuze is het taalvoordeel dat we kunnen hebben bij Spaanstalige kinderen.

Inmiddels hebben we alle documenten geregeld en zijn we wachtende. Wachtende op een voorstel van de NAS, het adoptiebureau in Nederland. Een voorstel waarin geslacht, leeftijd en medisch profiel van het kind/de kinderen naar voren wordt gebracht. Ja, je leest het goed, kinderen (meervoud). Onze voorkeur gaat namelijk uit naar twee kinderen!


NB. dit klinkt allemaal lekker beknopt en overzichtelijk, maar zoals je kon verwachten is er de nodige bureaucratie en vooral tijd en het bijbehorende geduld mee gemoeid. Misschien leg ik dat allemaal nog een keer in detail uit. Als ik zin heb.