maandag 7 januari 2013

What's in a name?

Het bedenken van een naam voor je kinderen is hartstikke leuk. Elke (aanstaande) ouder hoor je erover. Tijdens de zwangerschap van de tweeling een paar jaar terug zaten we regelmatig voorkeurslijstjes bij te houden. Omdat we toen het geslacht nog niet wilde weten, moesten we dus twee jongens- en twee meisjesnamen paraat hebben. Helaas heeft niemand de toen bedachte namen toebedeeld gekregen.

Het is eigenlijk wel grappig hoe zwangere ouders de toekomstige naam/namen verborgen houden. Alsof het het laatste geheim is. Vaak is de naam nog meer geheim dan het geslacht. Alsof de naam alle eigenschappen van het kind in zich houdt. Alsof de naam de identiteit bepaalt.

Behalve de voornaam is ook de familienaam van groot belang. Ook deze naam schijnt iets te zeggen over het karakter en de eigenschappen van het kind. Volgens de Nederlandse wet kun je bij het eerstgeboren kind bepalen of de achternaam van de vader of de moeder gebruikt gaat worden. Alle volgende broertjes of zusjes krijgen dan diezelfde naam. Je draagt als kind dus eigenlijk de naam van slechts één van je ouders.

In Spanje heeft iedereen een dubbele achternaam, zo is in één oogopslag duidelijk wie de vader én de moeder is. Volgens Spaans familierecht krijgen kinderen de eerste achternaam van de vader en de eerste achternaam van de moeder. Zo wijkt de achternaam van het kind dus weliswaar af van de achternamen van de ouders, maar ze dragen wel een stukje van allebei bij zich.

De Boliviaanse situatie is gelijk aan de Spaanse. De huidige achternaam van onze toekomstige kids is een dubbele. Deze naam zal echter in de loop van de adoptieprocedure vervallen. In eerste instantie krijgen de kinderen een combinatie van onze achternamen, geheel in lijn met de plaatselijke wet. Pas bij inschrijving in Nederland moeten we 1 achternaam voor de kinderen kiezen. Jammer, want ik vind die dubbele achternaam wel wat. Misschien is het nog wel mogelijk de dubbele naam te houden?

En dan de voornamen, die hebben ze al. Die kennen ze al. Het zou een beetje raar zijn die aan te passen. Maar misschien willen we ze toch nog wel een naam geven. Dat zou dan de tweede naam kunnen zijn. We jongleren nog met die gedachte. Maar we kunnen er pas echt wat over zeggen als we de kids kennen, dus gaan de namen die we in gedachten hebben weer in het beruchte geheime doosje...

3 opmerkingen:

  1. Een leuke wetenschap.....toen ik ons eerste kind bij de gemeente ging aangeven, die in Colombia weliswaar, ook een dubbele achternaam heeft kregen, kreeg ik te horen dat dat zo mocht blijven als beide ouders daarvoor zouden tekenen......dus het kan wel hier in Nederland, maar alleen maar omdat ze die namen in het buitenland hebben gekregen en ze een paspoort hebben waar het officieel in staat.

    Succes ermee.

    Groetjes,
    Anouschka

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi,
    onze kinderen, die wij begin dit jaar hebben geadopteerd uit Bolivia, hebben ook nog steeds onze beide achternamen. Dus het kan!

    groet Eveline

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Volgens mij mag je je kinderen jouw achternaam en die van Cristi geven met een streepje ertussen als ik me niet vergis... Anders kan je de naam van Cristi misschien als doopnaam erbij geven? Of hun oude familienaam als doopnaam? Volgens mij zijn tegenwoordig bijna alle namen toegestaan. En een mooie voornaam die ze van jullie krijgen als tweede naam is natuurlijk prachtig!

    BeantwoordenVerwijderen