Stel je eens voor...

Nee echt, stel je eens voor. Toe dan, niet zo verlegen. Gewoon je naam zeggen. De oudste eerst, dan de tweede, daarna de jongste. Ja het mag, het kan. Het kan nu echt, want we hebben vanavond het officiële voorstel gekregen! Yes!

Andrea Nayla, geboren 6-6-2004
Diana Juno, geboren 3-4-2007
Pura Yara, geboren 25-10-2009

De eerste naam is de naam die op de geboorte-akte staat. Geheel tegen onze verwachting in hebben ze maar 1 naam. We hadden ook een tweede naam verwacht, maar die kunnen we dus zelfs geven. En misschien vinden ze hun tweede naam wel zó mooi, dat ze die liever gebruiken.

Een heel uitgebreid scala aan documenten moeten we nog grondig doorspitten; medische verslagen, psychologische rapporten, sociaal-maatschappelijke verslagen. Veel informatie dus. Met de belangrijkste conclusie dat ze gezond zij en en dat het ONZE DOCHTERS gaan worden. Of wat zeg ik, 'worden'? Emotioneel zijn ze dat al!

Fantastisch nieuws dus. Verwachting is nog steeds dat we medio maart kunnen afreizen. En dan pas komen we erachter hoe ze eruit zien, want we hebben geen foto's gekregen (dat gebeurt nooit vanuit Bolivia).

We gaan dus definitief een drukke tijd tegemoet, met het tot in de puntjes voorbereiden van onze reis en vooral hun thuiskomst. En daarna houdt de drukte aan in huis, want met drie van die geitenbreiers erbij verandert ons leven definitief. En daar hebben we al die jaren op gewacht, en nu gaat het dan écht gebeuren. Eindelijk

In afwachting

Afgelopen vrijdag zijn we bij de Raad van de Kinderbescherming uitgenodigd om het verslag van het aanvullend gezinsonderzoek na te lezen op onvolkomenheden. Deze 'naleessessie' vond anderhalve week na het gesprek plaats. De verwachting werd uitgesproken dat de Centrale Autoriteit het in de komende week zou gaan beoordelen. Op basis van de inhoud van het verslag verwachten wij dat zij geen andere mogelijkheid hebben dan een approval af te geven, maar ja, je weet nooit...

Als we deze voortgang eens goed bekijken, realiseren we ons dat kans voor een spoedig vertrek vorige week minimaal was. Ach, het was toen het proberen waard.

Inmiddels lezen we van een ander stel dat al wel een voorstel heeft gekregen voor een zoontje. Ook zij verwachten eind maart de eerste rechtszitting in Bolivia te hebben, in hetzelfde district en dezelfde stad als waar wij heen gaan. Leuk! We zullen ongetwijfeld deze mensen vaker tegenkomen.

Zo lijkt het jarenlang stil te zijn, zo lijkt het weer vreselijk snel te gaan. Wat een achtbaan is het toch.

Slapen

Met z'n drieën samen in één slaapkamer. Dat is het beginscenario. Als ze wat ouder worden gaan ze vanzelf wel behoefte krijgen aan een eigen slaapkamer. Dat is een zorg voor later...

Officieel

Officieel weten we nog niet of het jongens of meisjes zijn. Maar als officiële instanties zich per ongeluk verspreken...

Mooie poging

Het was een mooie poging alle betrokken partijen te mobiliseren om woensdag al de eerste rechtszitting te hebben. Woensdag is slechts over 6 dagen, waarin allerlei bureaucratie nog moest plaatsvinden en wij zelf ook nog helemaal naar Bolivia moesten reizen. Maar het blijkt te optimistisch. Misschien wel terecht, want er moest echt nog heel veel geregeld worden in zo'n korte tijd.

Maar goed, mooie poging. Nu gaan we weer realistisch denken. Alle pijlen staan gericht op maart. Dan is de zomervakantie daar voorbij en kunnen weer rekenen op de bijstand van de advocaat en alle andere betrokkenen.

Nu hebben we ook voldoende tijd (en rust) om alles in detail voor te bereiden. Misschien maar beter ook. Want zoals gezegd is is er nog plenty te doen!

Spannend

Nou, het wordt spannend. Het is 'morgen', of maart...

Morgen horen we of we kunnen gaan proberen woensdag de eerste rechtszitting te hebben. In Bolivia. Daar. Anderhalve dag reizen. Van alles nog te regelen... Morgen horen we of Bolivia daarmee akkoord gaat, vrijdag gaan we ontdekken of de autoriteiten hier ermee alkoord gaan. Zo ja, en er is een vlucht daarheen mogelijk, hebben we woensdag dus de eerste rechtszitting.

Zoniet, dan moet alles ná de zomervakantie. Let wel: hún zomervakantie. Dus dan kunnen we in maart afreizen. Dus het is morgen of maart...

En dan nu...

Vandaag een (volgens ons) positief gesprek gehad met de Raad van de Kinderbescherming. Zij gaan rapport uitbrengen aan de Centrale Adoptie Autoriteit van het Ministerie van Justitie. Dus, Centrale Autoriteit, wat is hierop uw antwoord...?

Spannend!

Bijna klaar

Wie weet waar dit op begint te lijken?

De anderen...

Momenteel is een ander stel in Bolivia om hun dochter op te halen en we lezen met grote interesse hun blog. Gisteren hebben ze de eerste ontmoeting gehad met hun prachtige meid. Mooie foto's, maar ook erg indringend. Natuurlijk zie je de blijdschap van deze ontmoeting, maar ook een beetje het ongemakkelijke van de situatie. Als kind wordt je naar voren geduwd richting twee vreemde mensen, waarvan je alleen maar een foto hebt gezien en het verhaal hebt gehoord dat dát je nieuwe ouders zijn... Als adoptieouders ontmoet je dan eindelijk het kind waar je jaren op hebt gewacht. In eerste instantie, zo kan ik me voorstellen, is de 'klik' er misschien niet gelijk. Je ziet alleen een nieuw kind waar je pas later gevoel voor gaat ontwikkelen. Maar tegelijkertijd ben je vol van het moment, vol van emotie. Dit is het kind waar je naar hebt gesmacht, op hebt gewacht.

Pff, wat een verhaal. En dat na slechts enkele foto's die ik heb gezien. Ik praat niet eens uit eigen ervaring. Nog niet althans. Maar ik kan het me al levendig voorstellen. Mogelijk mag ik, mogen wij, het over slechts enkele weken in levende lijve ervaren.

Hoe we dat moment ook mogen ervaren op dat specifieke moment, het is in elk geval de start van ons nieuwe leven, ons leven als ouders. Papa en mama, van drie. Een prachtig moment om vast te leggen en te onthouden.

Maar toch nog even wachten...

Voortgang

Oef, zenuwslopend. De Centrale Adoptie Autoriteit (Ministerie van Justitie) moet het adoptiedossier goedkeuren. Omdat onze huidige BT (zeg maar de 'vergunning' om te adopteren) geldig is voor twee kinderen, schakelt de Centrale Adoptie Autoriteit de Raad van de Kinderbescherming in voor nader gezinsonderzoek. Zijn we wel geschikt voor drie kids? Op basis van het rapport dat de Raad uitbrengt zal, denk ik/hoop ik, de toestemming worden verleend. En dan kunnen we (eindelijk) afreizen...

Maar eerst dus dat gesprek met de Raad. Vanmiddag ben ik gebeld om een afspraak te maken. Medio volgende week hebben we dat gesprek... We zullen ons beste beentje voorzetten! En dan daarna? Hopen dat ze snel rapport uitbrengen en dat de Centrale Autoriteit ook snel beslist. Zenuwslopend...